Zespolenia jelita cienkiego u noworodków

Zespolenia jelita cienkiego u noworodków i niemowląt powinno się wykonywać wyłącznie materiałem atraumatycznym, niewchłanialnym, 5-0, szwami pojedynczymi węzełkowymi. Jamę brzuszną zamyka się warstwowo, drenując ją w przypadkach odczynu otrzewnowego i niepewnego zespolenia jelitowego.

Przez pierwsze trzy dni po operacji obowiązuje żywienie pozajelitowe, do chwili powrotu normalnej perystaltyki. Po oddaniu smółki lub stolca można rozpocząć podawanie rozcieńczonego pokarmu przez zgłębnik założony poza zespolenie, zwiększając stopniowo jego ilość i zagęszczenie. W tym czasie niedobory wodno-elektro- litowe uzupełnia się we wlewach dożylnych obliczonych na lm2 powierzchni ciała na 24 godziny w równych godzinnych dawkach. Przekroczenie tych objętości grozi powstaniem obrzęku niebezpiecznego dla wydolności zespolenia, perystaltyki jelita oraz normalnej funkcji płuc i układu krążenia. Zgłębnik założony poza zespolenie usuwa się po uzyskaniu wydolnej perystaltyki. W tym czasie usuwa się również dren z zewnętrznej przetoki żołądkowej.

Wśród wczesnych powikłań po operacji najczęściej obserwuje się niedrożność, która jest następstwem obrzęku w miejscu zespolenia, zwężenia lub jego rozejścia. Niektórzy w obawie przed tą niedrożnością „szynują” całe jelito cienkie, przeprowadzając zgłębnik przez przetokę żołądkową i wyprowadzając go przez zewnętrzną przetokę jelita ślepego. Późno pojawiająca się niedrożność lub zwężenie jelita są spowodowane tworzącymi się zrostami i wymagają powtórnej operacji. Rokowanie u dzieci z wrodzoną niedrożnością jelita czczego i krętego jest zawsze poważne.

Leave a Reply