ZDWOJENIA PRZEWODU POKARMOWEGO

Jest to zaburzenie rozwojowe pod postacią dodatkowego odcinka przewodu pokarmowego ściśle związanego z tym przewodem. Jego ściana może mieć budowę charakterystyczną dla przełyku, żołądka lub jelita. Wada ta występuje rzadko (1 : 35000) powodując czasami niebezpieczne dla życia powikłania. Pierwszy jej opis ukazał się w 1733 r., a szersze opracowania datują się od publikacji Ladda i Grossa.

Patomoriologia. ZdAvojenie przewodu pokarmowego może dotyczyć każdego jego odcinka od ust do odbytu (23, 74, 92). Najczęściej jest ono zlokalizowane w obrębie jelita cienkiego i okolicy lcrętniczo-kątniczej (ryc. 10-36). Zdwojenie przyjmuje

postać torbielowatego tworu lub rurowatego odcinka (74, 92). Postać torbielowata zazwyczaj nie łączy się ze światłem przewodu pokarmowego, natomiast twór rurowaty ma przeważnie mniej lub bardziej rozległe połączenie. Istnienie połączenia części zdwojonej z jelitem prawidłowym warunkuje zaleganie w niej treści przewodu pokarmowego i gazów. Może to być przyczyną jej okresowego rozszerzania, a nawet pęknięcia. Dodatkowy odcinek położony jest przyśrodkowo w stosunku do jelita prawidłowego, biorąc pod uwagę przebieg naczyń krwionośnych. W związku z tym tętnice kierując się do jelita przechodzą tranzytem przez element dodatkowy. Zdwojony odcinek zbudowany jest z błony surowiczej, mięśniowej i błony

Leave a Reply