Zarośnięcie oraz zwężenie jelita czczego

Cennym badaniem jest diagnostyka rentgenowska. Obowiązuje zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej w pozycji pionowej przednio-tylne i boczne z ujęciem klatki piersiowej. Obecność w jamie brzusznej rozdętych pętli jelitowych z poziomami płynu, bez powietrza w obrębie jelita grubego, świadczy o niedrożności jelita czczego lub krętego (ryc. 10-23). Im mniej jest rozdętych jelit, tym niedrożność leży wyżej. Obecność niewielkiej ilości gazów w obrębie jelita grubego, przy jednoczesnym rozdęciu pętli jelita cienkiego i obecności poziomów, przemawia za zwężeniem.

Różnicowanie. Zarośnięcie oraz zwężenie jelita czczego i krętego należy różnicować z każdą niedrożnością jelita dającą wymioty. U noworodków z: niedrożnością dwunastnicy, niedrożnością smólkową, chorobą Hirschsprunga, martwiczym zapaleniem jelit. U starszych z: zadzierzgnięciem i skrętem jelita, wglobieniem, czynnościową niedrożnością jelita cienkiego (13, 60, 62, 65, 73).

Leczenie!. Zarośnięcie lub dużego stopnia zwężenie jelita czczego i krętego wymaga operacji w trybie nagłym. Jej niewykonanie grozi zachłystowym zapaleniem płuc, martwicą ślepo zakończonej pętli, przedziurawieniem i zapaleniem otrzewnej oraz groźnymi dla życia zaburzeniami wodno-elektrolitowymi. Dziecko przed operacją wymaga przygotowania. Należy określić skład morfologiczny i grupę krwi, stężenie elektrolitów i równowagę kwasowo-zasadową. Stwierdzone zaburzenia powinno się wyrównać. Zapobiegając zachłystowemu zapaleniu płuc, należy założyć zgłębnik do żołądka i ciągle odsysać zalegającą w nim treść. Żołądek przepłukuje się płynem fizjologicznym.

Leave a Reply