ZAROŚNIĘCIE ORAZ ZWĘŻENIE JELITA CZCZEGO I KRĘTEGO

Mają one charakter wrodzony i ujawniają się z reguły w okresie noworodkowym lub niemowlęcym. Różnorodność postaci tych zmian oraz towarzyszące im zaburzenia ogólnoustrojowe decydują o złożonych problemach leczenia. Pierwszy pomyślny wynik operacyjnego leczenia zarośnięcia jelita cienkiego opublikowano w 1911 r.

Etiopatologia. Mechanizm powstania zarośnięcia i zwężenia jelita tłumaczony jest wieloma teoriami, które wzajemnie nie wykluczają się. Spośród nich należy wymienić hipotezę Tandlera. Podaje ona, że przyczyną tych wad są zaburzenia wakuolizacji cewy pokarmowej. Jelito pierwotne, mające światło do 5 tygodnia życia zarodka, ulega całkowitemu zarośnięciu przez intensywnie rozwijający się nabłonek. Od 11 tygodnia powstają w litym jelicie liczne wakuole zlewające się ze sobą w światło jelita ostatecznego. Zahamowanie tego procesu doprowadza do różnych postaci niedrożności. Teoria „śródbrzusznej katastrofy” wskazuje na przyczynę w ostrym niedokrwieniu jelita podczas życia płodowego, co doprowadza do martwicy, a po

mniej obfite i o zmiennej, częstotliwości, co zależy od szerokości zwężenia oraz rodzaju i ilości ‘ ‚ r ?i. – spożytego pokarmu. Wymiotom towarzyszy ^

Leave a Reply