ŻAŁOBA PSYCHOLOGICZNA W PODESZŁYM WIEKU PYTANIA I ODPOWIEDZI

Dziecko Mohave ssie pierś matki, kiedy chce, przestaje się «brudzić» (robić kupkę gdziekolwiek) w wieku 3 – 4 lat. Onanizuje się, gdy ma na to ochotę. Nikomu nie przychodzi do głowy dziecko uderzyć. Natomiast doroślii z plemienia Sedang są niezwykle wymagający w stosunku do dzieci. Ich kary są czasami bardzo okrutne posuwają się nawet do wkładania ziarenek ostrej czerwonej papryki do pochwy dziewczynki czy do wysmarowania napletka chłopczyka. Dzieci stworzone są do posłuszeństwa i pracy. Precyzyjna ankieta wśród plemienia Mohave nie wyjawiła najmniejszego cienia demencji starczej czy deterioracji umysłowej. Natomiast u plemienia Sedang zjawiska te pojawiają się dosyć często. Ogólnie biorąc – u Sedangów, tam gdzie dzieci mają wszelkie powody do strachu przed dorosłymi, występują problemy z zakresu psychiatrii geriatrycznej. U Mohave, tam gdzie dzieci mogą być tylko zadowolone ze stosunku dorosłych do nich – problemów takich nawet nie ma”.

Opierając się na wynikach tych badań można by wysnuć hipotezę, że istnieje szczególny zespół depresyjny związany z obawą starego człowieka o to, iż spotka go taki los, jaki uprzednio zgotował dzieciom. Los, jaki sam poznał będąc dzieckiem – w sytuacji bezradności.

Instynktowi śmierci przeciwstawia się instynkt życia, do którego przejawów najbardziej subtelnych należą sublimacje. Znaną jest rzeczą, że pogodne starzenie się zależy tak od nabytych przedtem sublimacji, jak i od natury ludzi starych. Myślę przede wszystkim o muzykach. Znane są przykłady: Artura Rubinsteina, Pablo Casalsa, Karola Bohma czy Iwony Lefebure. W 1960 roku London opublikował pracę podkreślającą twórczą długowieczność tych artystów. Z mojej strony zastanawiałem się, czy to, że muzyka jest źródłem młodości nie wynika z faktu, iż mamy do czynienia z doświadczeniami związanymi z radością głęboko zakorzenioną w aparacie sensomotorycznym. Innymi słowy, z częstym powtarzaniem funkcji, które Winnicott łączy z doznawanymi przyjemnościami czy wręcz przeżyciami orgastycznymi Ego.

ŻAŁOBA PSYCHOLOGICZNA W PODESZŁYM WIEKU PYTANIA I ODPOWIEDZI

W wyniku paraliżu możesz stracić mowę i władzę w nogach. Możesz stracić zdolność zapamiętywania imion czy niedawnych zdarzeń. Po częstych i nagłych pobytach w szpitalu, obcy może ci się wydać dom i jego rytm życia. Możesz zgubić torebkę w tłumie, a w dniu przejścia na emeryturę utracisz dotychczasowy standard życia.

Leave a Reply