Wzdęcie brzucha i wymioty

Wzdęcie brzucha i wymioty są objawami najbardziej stałymi, wiążącymi się z czynnikami wywołującymi niedrożność, np. z urazem, podrażnieniem otrzewnej przez krew, treść ropną, treść przewodu pokarmowego – są to wymioty wczesne treścią żołądkową. Wymioty późne zawierają zielonobrunatną płynną treść o gnilnym zapachu i stanowią następstwo przepełnienia przewodu pokarmowego.

Bóle brzucha są związane z czynnikami doprowadzającymi do niedrożności, np. z zapaleniem otrzevmej, skrętem jajnika, zatorem tętniczym. Ból wywołany samą niedrożnością porażenną jest rozpierający, niezbyt silny, rozlany i stały.

Brak oddawania gazów i stolca występuje na skutek zaburzonej, nieskutecznej perystaltyki. Zwiększone przy tym wydzielanie soków trawiennych i upośledzenie ich wchłaniania doprowadza do przepełnienia przewodu pokarmowego treścią płynną, rozdęcia pętli jelit i wzdęcia brzucha. Stan ten pogłębia się na skutek rozwoju flory bakteryjnej i gromadzenia się toksyn oraz gazów w atonicznym jelicie. Nad jamą brzuszną nie wysłuchuje się szmerów jelitowych, nie widać również stawiania się pętli jelita. Objawy te można stwierdzić jedynie w niedrożności porażennej w przebiegu ostrej biegunki u niemowląt. Niedrożność porażenną zazwyczaj można potwierdzić podczas badania rtg jamy brzusznej w pozycji pionowej a-p i bocznej. W początkowym okresie pętle jelita są rozdęte z nielicznymi poziomami płynu. W fazie zaawansowanej stwierdza się liczne poziomy płynu rozrzucone w całej jamie brzusznej i zajmujące wszystkie odcinki jelita, łącznie z okrężnicą esowatą (12). Stan ogólny dziecka, początkowo dość dobry, szybko ulega pogorszeniu na skutek niedoborów wodno-elektrolitowych, zatrucia toksynami bakteryjnymi oraz uniesienia przepony i narastającej niewydolności oddechowej1. Początkowo niewielka za- sadowica przechodzi w kwasicę metaboliczną.

Leave a Reply