W znieczuleniu ogólnym dotchawiczym

W znieczuleniu ogólnym dotchawiczym otwiera się jamę brzuszną cięciem, które umożliwia wgląd do wszystkich jej okolic. Przydatne jest cięcie pośrodkowe biegnące

od wyrostka mieczykowatego i omijające pępek po stronie prawej (59, 92). Dobry dostęp można uzyskać również cięciem poprzecznym powyżej pępka. U większości dzieci z objawami niedrożności stwierdza się w jamie otrzewnej znaczną ilość płynu barwy bursztynowej, który w przypadku przedziurawienia jelita jest mętny i zawiera treść jeli-tową. Jelito powyżej przeszkody jest rozdęte, leżące zaś pod nią wykazuje cechy niedorozwoju i brakuje w nim gazów oraz treści jelitowej. Zawsze obowiązuje sprawdzenie drożności jelita leżącego obwodowo od miejsca zarośnięcia. W tym celu do jego światła wstrzykuje się płyn fizjologiczny. Brak lub obecność przeszkody w dalszych pętlach jelita pozwala rozważyć metodę leczenia. Wybór ten zależy od lokalizacji przeszkody. Zgodnie z metodą leczenia

zaproponowaną przez Rehbeina określa się położenie zmiany w 6 strefach jelita cienkiego (ryc. 10-24). Resekcję i zespolenie w strefie IV, stanowiącej końcową część jelita czczego i początkową krętego, wykonuje się tak samo jak w strefie III (ryc. 10-28 a, b, c, d). Różnica dotyczy jedynie sposobu drenowania miejsca zespolenia, gdyż zgłębnik wy-prowadza się przez zewnętrzną przetokę jelita czczego (jejunostomia) lub jelita krętego (ileostomia), a nie przez not. Przetokę tę zakłada się powyżej zespolenia nacinając wolny brzeg jelita i wprowadzając do jego światła cewnik, który umocowuje się szwem kapciuchowyni zamykając otwór w jelicie. Cewnik wyprowadza się przez ranę operacyjną powłok, przyszywając w tym miejscu ścianę jelita do otrzewnej ściennej, a cewnik do skóry.

Leave a Reply