UWAGI ANATOMICZNE I FIZJOLOGICZNE

Unerwienie jelit jest wyłącznie autonomiczne i składa się z układu zewnątrz- i śródściennego. Unerwienie przywspółczulne prawej połowy oltrężnicy pochodzi z prawego nerwu błędnego, lewej połowy zaś oraz odbytu z korzeni krzyżowych S2-S4. Przez nerwy miedniczne i splot podbrzuszny włókna przedzwojowe dochodzą do splotów śród- ściennych, tworząc synapsy.

Unerwienie współczulne pochodzi ze zwojów przykręgosłupowych lędźwiowych Lx-Lj. Przez splot krezkowy dolny włókna pozazwojowe dochodzą do splotów śródściennych. W myśl teorii antagonistycznego unerwienia jelita pobudzenie układu przywspółczulnego powoduje wzmożenie ruchów perystaltycznych i zwiększenie napięcia błony mięśniowej oraz zwiotczenie zwieraczy efekt podrażnienia układu współczułnego jest odwrotny. Bodźce czuciowe są prawdopodobnie przewodzone wyłącznie przez włókna współczulne. Zakończenia doprowadzające, umiejscowione we wszystkich warstwach ściany okrężnicy, są wrażliwe na zmiany ciśnienia w świetle jelita, natomiast niewrażliwe na ból.

Zakończenia czuciowe reagujące na ból, dotyk, temperaturę, napięcie są licznie reprezentowane w kanale odbytu i przylegającej części odbytnicy, umożliwiając rozróżnienie treści wnikającej w tę okolicę.

Leave a Reply