U noworodków z współistniejącym przedziurawieniem jelita

czątku. Długość nacięcia powinna odpowiadać przekrojowi skośnie ściętej pętli doprowadzającej. Jelito zespala się szwami pojedynczymi jednowarstwowo. Początek pętli odprowadzającej wszywa się w powłoki jak przy metodzie Mikulicza. Podaje się do niej gastrograflnę oraz enzymy trzustkowe. Przetoka tak wytworzona powoduje mniejszą utratę treści jelitowej niż przetoka dwulufowa wg Mikulicza. Istnieje tu jednak niebezpieczeństwo niewydolności zespolenia i zapalenia otrzewnej.

U noworodków z współistniejącym przedziurawieniem jelita odcinek uszkodzony resekuje się razem z rozdętą bezwartościową pętlą, a jamę brzuszną oczyszcza się ze smółki i drenuje przez oddzielne nacięcie powłok w podbrzuszu. Towarzyszący niekiedy niedrożności smółkowej skręt pętli jelita wymaga jej odkręcenia, oceny stanu ukrwienia i ewentualnej resekcji w granicach zdrowych wraz z rozdętym bezwartościowym odcinkiem. Miejsce zarośnięcia i zwężenia należy resekować

w granicach prawidłowego jelita, zespalając pętle według wyżej opisanych dwóch metod. Po operacji niezbędne jest uzupełnianie niedoborów wodno-elektrolitowych i węglowodanowo-białkowych za pomocą kroplowych wlewów dożylnych. Do przewodu pokarmowego podaje się enzymy trzustki, by zmiękczyć i usunąć masy twardej i lepkiej smółki, a następnie uzyskać prawidłowe trawienie i wchłanianie białek i witamin.

Leave a Reply