SKRĘT I ZADZIERZGNIĘCIE JELITA

Są stanami ostrej niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego, w której oprócz zamknięcia światła jelita dochodzi do uciśnięcia naczyń zawartych w jego krezce. U dzieci stany te zazwyczaj powstają na tle wad rozwojowych lub po przebytych operacjach brzusznych.

Patogeneza. W okresie dziecięcym najczęstszą przyczyną skrętu jelita i jego krezki jest nieprawidłowe ich ułożenie w wyniku zaburzeń rozwojowych. Spośród nich należy wymienić: niecałkowity zwrot z pasmami Ladda, wspólną krezkę jelita cienkiego i grubego, wspólną krezlcę dla jelita cienkiego i kątniey oraz nadmiernie długą krezkę okrężnicy esowatej lub jelita cienkiego.

Zadzierzgnięcie jelita jest wywołane dużą różnorodnością przyczyn. Do tego stanu dochodzi na skutek: wślizgnięcia się odcinka jelita do otworu lub szczeliny znajdującej się w jamie brzusznej, przesznurowania przez pasmo łącznotkankowe i niekiedy z powodu splątania się pętli jelitowych. Otworami, do których mogą się wślizgnąć jelita, są: otwór sieciowy, pierścień pachwinowy głęboki i powierzchowny, patologiczne ubytki w krezce jelita cienkiego, otwór pooperacyjny w krezce wyciętego i zespolonego jelita (64). Miejscem zadzierzgnięcia są czasami normalnie istniejące, lecz nadmiernie wykształcone fałdy i zachyłki otrzewnej. Spośród nich należy wymienić: zachyłki okolicy dwunastnicy, okolicy jelita ślepego, przyolcrę- żnicze, okolicy okrężnicy esowatej, zachyłek przeponowy. Liczne zachyłki i pasma łącznotkankowe, powstające na skutek stanów zapalnych toczących się w jamie brzusznej i po operacjach brzusznych, stanowią zawsze potencjalne niebezpieczeństwo zadzierzgnięć. Do zadzierzgnięcia dochodzi dość często wokół pozostałości przewodu pępkowo-jelitowego (ryc. 10-51, 10-73, 10-91).

Leave a Reply