Różnorodność sytuacji grupowych

Grupa ma tę zaletę, że depresyjne zachowanie jednego pacjenta odzwierciedlane jest w zachowaniu innych pacjentów, dzięki czemu depresja może być lepiej przyjęta. Inną zaletą leczenia grupowego jest fakt, że idealizacja lidera, po której nieuchronnie następuje rozczarowanie, jest wyraźnie widoczna dla pozostałych członków grupy. Korzystny jest także fakt, że członkowie grupy mogą identyfikować się z przeżywanym przez jednego z nich rozczarowaniem, co odczuwane jest jako solidarność. Taka sytuacja umożliwia analizę rozczarowania. Różnorodność sytuacji grupowych umożliwia też pacjentom rozwinięcie większej niż w in-dywidualnej analizie liczby przeniesień. W grupie nie tylko analityk, lecz także inni jej członkowie mogą nieświadomie stać się postaciami z przeszłości pacjenta. Idealizujące i agresywne przeniesienia mogą więc być równieeż kierowane na innych członków grupy i okazywane im. Dzięki tym „wielokrotnym przeniesieniom” (S. R. Slavson 1950, s. 25) łatwo mogą pojawiać się wewnątrzgrupowe napięcia i zachowania typu acting-out. Na pierwszy rzut oka mogłoby to wydawać się niekorzystne, jednakże, gdy acting-out jest rozpoznany i przy pomocy lidera grupy oraz innych jej członków analizowany, zmienia się w korzystne zjawisko. Jak już wspominałem, wyrażanie agresywnych popędów jest łatwiejsze wobec członków grupy niż wobec analityka. Ostatnie, choć nie mniej ważne, indentyfikacje ze złymi obiektami, dzięki przeniesieniu na innych członków grupy, mogą być rozpoznane

iostatecznie zastąpione nowymi, lepszymi doświadczeniami. Pamiętam pewną prowadzoną przeze mnie sesję psychoterapii grupowej. Jeden z członków grupy, cierpiący na depresję, nawiązał bardzo agresywną relację z innym członkiem grupy.

Leave a Reply