Rozlane zapalenie otrzewnej

Rozlane zapalenie otrzewnej i ropnie w jamie brzusznej stanowią wskazania dó podawania antybiotyków (38). W tych przypadkach należy początkowo zastosować dwa antybiotyki jednocześnie w dawkach maksymalnych dla wieku takie, na które zazwyczaj są wrażliwe bakterie powodujące odwyrostkowe zapalenie otrzewnej* Po uzyskaniu wyniku posiewu pobranego z jamy otrzewnej i antybiogramu wskazane jest leczenie celowane. Zaleca się również leczenie metronidazolem, zwłaszcza przy zakażeniu beztlenowcami (24, 52, 75). Dzieci po operacji należy układać w pozycji pólsiedzącej. Wymagają one stałej i dokładnej pielęgnacji dróg oddechowych oraz odbarczania żołądka i jelit z zalegającej treści za pomocą zgłębnika żołądkowego. Chorzy z rozlanym zapaleniem otrzewnej powinni otrzymać dożylnie dostateczną ilość płynów, elektrolitów oraz węglowodanów. Niedobory białek i elementów morfo- tycznych krwi należy wyrównać przez podanie aminokwasów, masy kminkowej lub pełnej krwi. W walce z bólem stosuje się Nowalgin, a ze środków uspokajających podaje się Luminal i Relanium. U dzieci z niedrożnością porażenną w trzecim dniu po operacji można wykonać wlew doodbytniczy z hipertonicznego 5% roztworu NaCl.

Powikłania pooperacyjne u dzieci z ostrym nieżytowym lub ropnym zapaleniem wyrostka robaczkowego występują rzadko, natomiast dość często dotyczą chorych z bardziej zaawansowanymi zmianami w wyrostku. Do tych powikłań należą: zakażenia powłok (zwłaszcza jeżeli nie było drenażu), ropnie jamy otrzewnej i narządów wewnętrznych, krwotoki, niedrożności, przetoki kałowe, piorunujące zakażenie ogólne (75, 81).

Zakażenie powłok może przyjąć postać ropnia lub ropowicy. Ropień przeważnie dotyczy tkanki podskórnej i leży na zewnątrz powięzi powierzchownej brzucha. W zasadzie nie tworzy się on, jeżeli podczas operacji założono sączek podskórny.- Zdjęcie jednego lub dwóch szwów skórnych oraz otwarcie ropnia z założeniem sączka prowadzi do wygojenia zmiany w ciągu kilku dni. W niektórych przypadkach zakażenie przyjmuje postać ropowicy szybko szerzącej się w przestrzeniach międzypo- więziowych. Może ona obejmować znaczną powierzchnię brzucha i łatwo rozprzestrzenia się na okolicę lędźwiową, pachwinową, krocze, uda i klatkę piersiową.1-Uogólnienie się procesu grozi śmiercią pomimo intensywnego leczenia. W takich przypadkach należy szeroko otworzyć brzegi rany pooperacyjnej, wykonać liczne promieniście biegnące nacięcia sięgające powięzi i zdrowych tkanek. Przez nacięcie wprowadza się sączki. Powyższe postępowanie wraz z podaniem dużych dawek antybiotyków w sposób celowany oraz gamma-globulin może zahamować zakażenie. By nie dopuścić do tych powikłań, wskazane jest głębokie założenie sączków. Ropowica powstaje na skutek przedostania się treści ropnej z wyrostka lub z jamy otrzewnej do przestrzeni międzypowięziowych powłok podczas operacji. •

Leave a Reply