Ropnie jamy brzusznej

Ropnie jamy brzusznej stanowią jedno z najcięższych i dość częstych powikłań o.z.w. Umiejscawiają się one w różnych okolicach brzucha: zagłębieniu odbytniczo- -macicznym lub odbytniczo-pęcherzowym, pod przeponą lub wątrobą, między pętlami jelita cienkiego i w przestrzeni zakątniczej. Powikłanie to objawia się wysoką temperaturą ciała, która utrzymuje się przez szereg dni po operacji lub narasta w’kilka dni po zabiegu. Początkowo cały brzuch jest bolesny, a ograniczenie bólu do jednej okolicy następuje dopiero po 2-3 dniach. Jednocześnie stwierdza się zaburzenia pe- rystaltyki jelit objawiające się wzdęciem brzucha, zatrzymaniem lub skąpymi wolnymi stolcami, wymiotami.

Ropień położony pomiędzy pętlami jelita powoduje silny ból w odpowiedniej okolicy lub w całej jamie brzusznej i czasami jest wyczuwalny. Wyjątkowo ulega przebiciu do światła jelita i samoopróżnieniu. Czasem resorbuje się, a czasem powiększa się pomimo intensywnego leczenia antybiotykami. Towarzyszy temu bardzo wysoka temperatura ciała o charakterze hektycznym, która trwa przez wiele dni. Objawy kliniczne wskazują na posocznicę i stanowią wskazanie do powtórnego otwarcia jamy brzusznej, opróżnienia ropnia, drenażu jego jamy i w przypadku porażenia perystal- tyki jelit do założenia przetoki na kątnicy.

Ropień zagłębienia odbytniczo-macicznego lub odbytniczo-pęcherzowego powoduje ból w podbrzuszu i miednicy mniejszej. Badaniem przez odbyt stwierdza się bardzo wyraźny i bolesny twór, który jest elastyczny, gładki i może wykazywać ognisko rozmiękania. Ropień tej okolicy należy nakłuć igłą punkcyjną i opróżnić, czasem jest konieczne nacięcie przedniej ściany odbytnicy. Rokuje on dobrze.

Leave a Reply