Ropień zakątniczy

Chorzy z ropniem podprzeponowym wysoko gorączkują, skarżą się na ból w okolicy nadbrzusza i podżebrza, a niekiedy w okolicy lędźwiowej. Często towarzyszą im bóle w klatce piersiowej po stronie ropnia, powodujące spłycenie oddechów. Kopuła przepony po stronie chorej jest wysoko ustawiona i prawie nieruchoma, ujawnia się to podczas badania rtg klatki piersiowej w pozycji stojącej. Zdjęcie rtg a-p i boczne uwidacznia zmianę w okolicy podprzeponowej przedniej lub tylnej w postaci poziomu płynu z banią gazu. Ropnie podprzeponowe wymagają leczenia antybiotykami i należy je drenować, dochodząc do przednich pod lukiem żebrowym, a do tylnych cięciem lędźwiowym.

Ropień zakątniczy powstając w loży po usuniętym wyrostku robaczkowym, powoduje silny ból w okolicy prawego dołu biodrowego i przykurcz w stawie biodrowym. Stanowi wskazanie do operacyjnego leczenia z dojścia zaotrzewnowego. Cięcie skórne prowadzi się tuż nad grzebieniem biodrowym 2 cm do tyłu od kolca biodrowego górnego przedniego. Nacina się powięzić oraz mięśnie nie uszkadzając otrzewnej •ściennej i dociera się do ropnia od boku i tyłu. Po nakłuciu i otwarciu ropnia sączkuje się jego jamę.

Rzadko występują powikłania pod postacią pojedynczych lub licznych ropni wątroby i śledziony, wywołane zakażeniem gronkowcami. Oprócz rozlanego bólu jamy brzusznej, który następnie umiejscawia się w miąższu narządu, stwierdza się szczególnie ciężki stan chorego. Dziecko jest we wstrząsie septycznym, z którego trudno jest je wyprowadzić przez wiele dni. Narząd, w którym powstały ropnie (zwykle wątroba), powiększa się, jest twardy, napięty, bolesny. Występuje żółtaczka. Badanie scyntygraficzne lub komputerowe pozwala określić liczbę, położenie i wielkość ognisk ropnych. W przypadku ropni śledziony nie poddających się leczeniu antybiotykami są wskazania do jej usunięcia, ropnie wątroby zaś wymagają nacięcia, drenowania i opróżnienia.

Leave a Reply