Proces psychoanalityczno-terapeutyczny

W omówieniach zespołowych pierwsze oznaki rozpoczynającego się procesu terapeutycznego dało się dostrzec dzięki doniesieniom te- rapeutki, która prowadziła grupę zogniskowanej terapii ruchowej. Pacjent, który żył dotąd w całkowitej izolacji społecznej i nie miał żadnych kontaktów seksualnych, przeżył w sposób obserwujący, że inni członkowie grupy z pomocą terapeutki werbalizują między sobą swoje doznania cielesne i sygnały komunikacyjne oraz towarzyszące im uczucia. W następnym etapie pacjent sam doświadczył tego, że ktoś inny dotknął go i przyjął cieleśnie. Mógł doświadczyć, w jaki sposób spostrzega się i wypowiada wewnętrzne i międzyosobowe konflikty, zwłaszcza doświadczenia agresywne, bez zrywania komunikacji. Teraz, półtora roku później, sam opowiada w am-bulatoryjnej indywidualnej terapii psychoanalitycznej, że moment, w którym jedna z pacjentek poradziła mu, żeby raz podążył za swoim cielesnym symptomem, szumem w uchu, by w niego wszedł, zamiast go jak zawsze umyślnie odrzucać, oznaczał dla niego istotny przełom terapeutyczny.

Co nastąpiło w początkowej fazie procesu psychoanalityczno- -terapeutycznego? W argumentacji można by to zredukować do czystego działania, naśladowania lub prostego procesu uczenia się. Myślę, że to spojrzenie pacjenta wstecz po półtora roku na mało spektakularne zdarzenie w zogniskowanej terapii ruchowej należy traktować jak „wspomnienie ekranowe”. Z jego historii wiemy, że cierpi na męczący i obcy symptom cielesny i że z masturbacją wiąże męczące, mechanistyczne rytuały, treściowo połączone z wyobrażeniami

0winie i karze. Jego dzieciństwo polegało głównie na tresurze lub bezsłownej zależności. Percepcja i poruszanie własnego ciała oraz wspólne przeżycie w grupie, dopuszczone „bezkarnie” w obecności terapeuty, prowadzą do odciążenia Superego oraz do wzrostu integracji cielesności i bezpośrednio związanej z nią popędowości. Ze związanego z symptomem cielesnym cierpienia mogło teraz po raz pierwszy powstać cierpienie neurotyczne w sensie konfliktu między Superego 1Ego, które potem stało się dostępne psychoanalitycznemu werbalnemu opracowaniu.

Leave a Reply