Patogeneza

Patogeneza. W niedrożności smólkowej jelito cienkie zawiera twardą i lepką smółkę, która powoduje przeszkodę w pasażu treści jelitowej na pograniczu jelita czczego i krętego. Skład tej smółki odbiega znacznie od składu prawidłowego. W normalnych warunkach smółka zawiera ok. 7% białka, podczas gdy smółka powodująca niedrożność ma go ok. 70%. Jednocześnie współistniejące zwyrodnienie torbielowate trzustki i niedobór jej enzymów trawiennych wskazują na pierwotną przyczynę niedrożności. Piód połykając płyn owodniowy połyka zawarte w nim białko i złuszczone komórki naskórka. Elementy te nie ulegają trawieniu z powodu braku lub niedostatecznej ilości trypsyny. W związku z tym głównym składnikiem,

smółki staje się białko i zagęszczona żółć, klóre Lworzą gęstą, kitowatą masę ściśle przylegającą cło ściany jelita. Objawy. Objawy niedrożności smólkowej są podobne do objawów innych postaci niedrożności wieku noworodkowego (63). W pierwszej lub drugiej dobie życia no-worodek wymiotuje treść zawierającą żółć. Nie oddaje smółki lub odchodzi jej niewiele w postaci szarozielonkawego czopa i to zazwyczaj po wlewie doodbytniczym

(lewatywie). Górna część brzucha jest wzdęta, a stan ten nasila się i rozszerza z upły-wem czasu. Przez powłoki rysują się pętle jelit i słyszalna jest wzmożona perystal- tyka. Objawy te ustępują po 1-2 dobach przechodząc w stan porażenia jelit i w martwą ciszę. Wypuk w górnej części brzucha ma odgłos bębenkowy, podczas gdy w podbrzuszu, zwłaszcza po stronie prawej, jest stłumiony. Naczynia podskórne brzucha są liczne i rozszerzone. Stan ogólny chorego, początkowo dobry, szybko się pogarsza. Dochodzi do zaburzeń metabolicznych, niewydolności krążeniowo- -oddechowej i niewydolności nerek.

Leave a Reply