NIEPRAWIDŁOWE POŁOŻENIE JELIT

Stanowi grupę różnorodnych wad brzusznego odcinka przewodu pokarmowego. Różnorodność ia wynika ze złożonego procesu rozwoju cewy jelitowej i otrzewnej (p. str. 421). Nieprawidłowe ułożenie jelit nie należy do rzadkości, jednak nie zawsze daje objawy zmuszające do diagnostyki i leczenia (19). Dlatego tylko część tych zaburzeń rozwojowych rozpoznawana jest w związku z obserwowanymi dolegliwościami. Pozostałe są stwierdzane przypadkowo podczas operacji brzusznych lub pośmiertnie, a wiele z nich pozostaje nie rozpoznanych.

Etiopalolotjia. Zaburzenia rozwojowe małej i dużej pętli jelitowej wynikają z nie-właściwego ich zwrotu, nieproporcjonalnego wzrostu poszczególnych odcinków, nieprawidłowego sklejania się otrzewnej trzewnej i krezki jelita z otrzewną ścienną. Procesy te często przebiegają jednocześnie. Nieprawidłowy zwrot pętli dwunastniczej, zwanej małą, wpływa na powstanie zaburzeń w zwrotach pętli pępkowej, czyli dużej. Najczęstszym i niemal jedynym zaburzeniem rozwojowym pętli dwunastniczej jest położenie jej części dolnej na prawo od płaszczyzny pośrodkowej. Pętla pępkowa ulega częściej i bardziej różnorodnym nieprawidłowym procesom rozwojowym. W skrajnych przypadkach w ogóle nie wykonuje ona obrotu i nie przemieszcza się. W innych przypadkach obraca się we właściwym kierunku, lecz nie w pełnym zakresie lub wykonuje obrót w kierunku odwrotnym. U niektórych płodów ruchy obrotowe odbywają się w dwóch przeciwnych kierunkach. Oprócz zaburzeń obrotu może dojść do nieprawidłowych przesunięć poszczególnych części pętli pępkowej.

Paloiiioiiolot|ia. W opracowanie postaci i klasyfikacji nieprawidłowego ułożenia jelit duży wkład wnieśli: Grob, Ladd, Snyder, ChaiTm, Tosovslcy. Poniżej zostaną wymienione najczęściej występujące i najbardziej typowe postacie tych wad na podstawie badań przeprowadzonych przez Groba.

Leave a Reply