Moralne rozterki pacjentów w związku z leczeniem w Ośrodku

Na program terapeutyczny Ośrodka składał się też czas wolny, możliwość chodzenia na spacery, wieczorki taneczne itp. Ponadto rodziny odwiedzające pacjentów w Ośrodku, zgodnie z tradycją odwiedzania „chorych w szpitalu” przywoziły im co lepsze produkty, które udało im się zdobyć. To jeszcze bardziej pogłębiało poczucie winy naszych pacjentów. Pamiętam rodzinę odwiedzającą jednego z naszych młodych pacjentów, która przywiozła mu słodycze, ale wręczyła mu je po kryjomu przed jego młodszym bratem, który przyjechał z nimi. Po ich wyjeździe okazało się, że nasz pacjent nie może tych słodyczy jeść, zbiera mu się na wymioty. Musiał je rozdać innym pacjentom.

Nasza fascynacja tym, co się wówczas działo w Polsce, nie pozwalała nam docenić innych stron rzeczywistości. Gwałtowny niedostatek nie miał dla nas takiego znaczenia. Przywykliśmy też – może zbyt często – do upatrywania w wypowiedziach pacjentów wskazujących na przyczyny ich trudności w wydarzeniach z zewnątrz, od nich niezależnych, form oporu, racjonalizacji ich wewnętrznych osobistych trudności. Zaczęliśmy się zastanawiać nad słusznością odrywania pacjentów od ich rodzin i leczenia ich w Ośrodku, i w ogóle nad słusznością takiego systemu leczenia.

Moralne rozterki pacjentów w związku z leczeniem w Ośrodku iwynikającym stąd obciążeniem dla ich rodzin, wywoływały echo także w nas. Jednak nadzieja i oczekiwanie zmian na lepsze – tak wówczas powszechne w Polsce, były silniejsze niż nasze rozterki. Stwierdziliśmy ponadto, że przecież leczymy pacjentów, którzy ze względu na nasilone objawy i tak z trudem lub wcale w tej rzeczywistości nie mogli funkcjonować, że przecież im pomagamy do tej rzeczywistości wrócić i bez cierpienia lepiej sobie z nią radzić.

Zaczęliśmy więc rozmawiać o tym z pacjentami. Poświęciliśmy wiele sesji psychoterapeutycznych na omówienie wszystkich uczuć związanych z tą sytuacją. Starsi pacjenci, pamiętający lata powojenne, dzielili się ze swoimi przeżyciami z tamtych lat. Różnice pokoleniowe, czyli różnice wieku między pacjentami przestały na jakiś czas mieć znaczenie. Jednocześnie pacjenci mogli dojść do bardziej racjonalnych rozwiązań, zapewniających im z jednej strony możliwość pełniejszego korzystania z leczenia w Ośrodku, z drugiej zaś – realnego zmniejszeniaa obciążenia ich rodzin.

Leave a Reply