MIEJSCE BADAŃ ETIOLOGICZNYCH W PSYCHOSOMATYCE

W dalszej części tej pracy nie będę się jednak zajmował objawami cielesnymi, towarzyszącymi syndromom depresyjnym, lecz skoncentruję się na związku między psychosomato- zami i nerwicami, ze szczególnym uwzględnieniem depresji neurotycznej z psychoanalitycznego punktu widzenia.

Briihłer i Móhlen (1988) prowadzili studia prognostyczne nad przebiegiem choroby u pacjentów z ulcus duodeni postoperatiw. Cztery lata po zabiegu operacyjnym pacjenci byli ponownie badani przez chirurgów i równolegle przez specjalistów chorób psychosomatycznych. U 85% pacjentów chirurdzy ocenili wynik leczenia w odniesieniu jedynie do symptomatologii żołądka i dwunastnicy jako dobry i bardzo dobry. Według oceny specjalistów chorób psychosomatycznych stan zdrowia pacjentów był dość dobry. Badanie psychosomatyczne dotyczyło jednakże całego stanu zdrowia pacjenta. W zakresie zmiany symptomów pojawiła się depresja lub inne symptomy psychosomatyczne. Stało się tu widoczne, że symptomy psychosomatyczne reprezentują punkt wyjścia dla leżącego u ich podłoża podstawowego konfliktu neurotycznego.

MIEJSCE BADAŃ ETIOLOGICZNYCH W PSYCHOSOMATYCE. Model konwersji Freuda reprezentuje pierwszy naukowy model etiologiczny psychosomatyki wychodzący poza czysty opis zjawiska (Freud 1895). Zgodnie z nim konflikt psychiczny, np. między Id i Superego, a więc między popędem i sumieniem, zostaje przekształcony w symptom cielesny (można by powiedzieć, że konflikt psychiczny zostaje okupiony symptomem cielesnym). W ramach modelu konwersji

wybór narządu ma bezpośredni symboliczny charakter ekspresyjny. Freud ograniczał model konwersji do motoryki dowolnej i do narządów zmysłów i tym samym wykluczał symboliczną treść wyboru narządu, związanego z układem wegetatywnym i wewnętrznymi narządami. Wielu uczniów Freuda (Jeliffe, Groddeck, Deutsch, Garma i in., cyt. za J. Cremerius 1957/1958) weryfikowało w związku z modelem konwersji problem symbolicznego znaczenia wszelkiego rodzaju symptomatologii cielesnej. Szczególnie dla Groddecka (1966), jednego z inicjatorów psychosomatyki, każda choroba cielesna reprezentuje specyficzny wyraz o symbolicznym charakterze.

Leave a Reply