Margaret Mahler i jej badania

Margaret Mahler (1974) wykazała, jak bardzo powiązane są separacja i indywiduacja, a więc tożsamość self i wykształcenie się inteligencji pojęciowej i myślenia symbolicznego. W tej fazie rozwojowej znaczenie ma obserwacja Winnicotta (1971), dotycząca znaczenia obiektu przejściowego. Obiekt przejściowy stwarza możliwość przezwyciężenia rozłąki, ponieważ stanowi ogniwo pośrednie pomiędzy rzeczywistym obiektem i symbolem (wewnętrznym i zewnętrznym obiektem). Teoretycznie dlatego zakłada się dziś, że u pacjentów psychosomatycznych zachodzi fiksacja lub regresja do wczesnej fazy rozwojowej, fazy, w której przeważa prewerbalny, sensomotoryczny poziom komunikacji, a zdolność symbolizacji i werbalizacji jest jeszcze niewystarczająco wykształcona i odpowiednio do tego na pierwszym planie znajduje się konieczność rzeczywistej obecności obiektu.

Podsumowując można powiedzieć, że znaczeniowy związek między psychosomatozami a depresją polega na konieczności rzeczywistej obecności obiektu, co ujawnia się także w tym, że tematyka wyzwalająca symptomy dotyczy przede wszystkim utraty obiektu. Istotna różnica polega jednak na tym, że pacjent psychosomatyczny (w przeciwieństwie do pacjentów depresyjnych) z powodu rozszczepienia i projekcji jest mniej zdolny do opisania wewnętrznych doświadczeń konfliktowych, dlatego trzeba przyjąć, że mamy tu do czynienia z regresją lub fiksacją w bardzo wczesnej fazie rozwojowej, w obszarze prewerbalnym.

Leave a Reply