HANS BECKER

Depresja i choroby psychosomatyczne Zarówno w depresji endogennej, jak i w neurotycznej znane są liczne symptomy wegetatywne, jak brak apetytu, obstrukcja, trudności w oddychaniu, dolegliwości sercowe, bóle głowy i ogólne, fizyczne wyczerpanie.

„W niektórych stanach psychicznych, nazywanych «afektami», udział ciała jest tak uderzający i wielki, że niektórzy badacze skłonni byli nawet uważać, że istota afektów polega właśnie na ich cielesnych przejawach. Powszechnie wiadomo, że pod wpływem np. lęku, gniewu, cierpienia psychicznego, uniesienia seksualnego, zachodzą niezwykłe zmiany w wyrazie twarzy, krwioobiegu, wydzielaniu, stanach pobudzenia mięśni dowolnych. Mniej znane ale całkowicie potwierdzone są inne cielesne skutki afektów, które nie stanowią już ich przejawu. Długotrwałe stany afektywne natury bolesnej lub, jak to się mówi, „depresyjnej”, jak zmartwienie, troska lub żałoba, zmniejszają ogólne odżywianie ciała, powodują, że włosy siwieją, tkanka tłuszczowa zanika, a ścianki naczyń krwionośnych ulegają chorobowym zmianom. Przeciwnie, pod wpływem radosnych pobudzeń „szczęścia”, widać, że ciało kwitnie, a człowiek odzyskuje niektóre oznaki młodości. Silne afekty mają w widoczny sposób wiele wspólnego z odpornością na choroby zakaźne dobrym tego przykładem jest fakt, że lekarze obserwują, iż skłonność do obłożnych chorób i do biegunki (dyzenteria) jest o wiele częstsza u żołnierzy armii pokonanej niż u zwycięzców. Jednakże same afekty, i to niemal wyłącznie depresyjne, dość często stają się także przyczynami zachorowania, zarówno w przypadku chorób układu nerwowego z uchwytnymi zmianami anatomicznymi, jak i w przypadku chorób innych narządów, przy czym trzeba przyjąć, że dana osoba miała już wcześniej dotychczas nieaktywną skłonność do tej choroby” (Freud 1904/1905).

Leave a Reply