Budowanie struktury dzieciństwa

Ego jest zmuszone te instancje godzić zgodnie z zasadą rzeczywistości. Owo godzenie może samo w sobie wywoływać depresję, gdyż niejednokrotnie jego wynikiem jest utrata możliwości realizacji pożądanej przyjemności popędowej. Stąd też w chorobie depresji pojawia się wielość objawów somatycznych, związanych z zahamowaniem energii życiowej, jak np. różne zaburzenia psychosomatyczne, seksualne czy snu.

Na dezorganizację depresyjną można także, jak czyni to wielu autorów, patrzeć jako na skutek patologii we włączaniu naturalnych mechanizmów obronnych, takich jak obrony maniakalne, zdolność do reparacji i zadośćuczynienia poprzez dawanie i inwestowanie, współczucie, odpowiedzialność.

Szczególnie częstym dziś powodem załamań depresyjnych bywa naruszenie budowanej od dzieciństwa struktury obronnej, jaką jest sztuczne (inaczej – fałszywe) Ja. Dlatego wydaje mi się, że zjawisko to warte jest szerszego omówienia.

Zrozumiał je, badał i opisał jako pierwszy D. Winnicott, a potem przejęli w swej pracy inni, jak Heintz Kohut czy Masut Khan (ang. false self, fr. faux self). Rozumienie tego mechanizmu obronnego pojawiło się w związku z leczeniem pacjentów głębiej zaburzonych, z pogranicza nerwicy i psychozy (ang. borderline case), a z tym i z konieczności zrozumienia używanych przez nich pierwotnych mechanizmów obronnych. Otóż sztuczne Ja antydepresyjne, w wypadku choroby depresji, tworzy się na bazie pierwotnego mechanizmu obronnego zwanego rozszczepieniem (ang. splitting, fr. clivage). Gdy potrzeby regresywne dziecka nie zostaną przyjęte i ochronione przez matkę (zjawisko to nosi nazwę holdingu według Winnicotta), wówczas zostają one odszczepione.

Leave a Reply