Badanie rozpoczynamy od badania ogólnego

Choroba rozpoczyna się z reguły szybko, wśród pełnego zdrowia. Czasami wywiad wskazuje, że chory w przeszłości miał pobolewanie w podbrzuszu, nudności, odbijania, wzdęcia brzucha. Pierwszym objawem jest ból brzucha, który dotyczy oko-

licy pępka lub całej jamy brzusznej. Wkrótce ból umiejscawia się w prawym dole biodrowym. Pierwotna lokalizacja bólu wiąże się z podrażnieniem zapalnym samego wyrostka i jego otrzewnej, którego unerwienie czuciowe przebiega przez splot trzewny. Umiejscowienie bólu w miejscu położenia wyrostka wiąże się z przejściem procesu zapalnego na otrzewną ścienną, która jest unerwiona przez nerwy rdzeniowe. Ocena natężenia bólu, będącego subiektywnym odczuciem chorego, u dzieci nie jest łatwa. U noworodków i niemowląt o bólu można wnioskować na podstawie niepokoju, płaczu oraz reakcji na badanie palpacyjne brzucha. Dzieci młodsze, powyżej roku życia, mogą zgłaszać dolegliwości, lecz najczęściej nie potrafią bólu zlokalizować i określić jego charakteru. Podczas badania są przeważnie niespokojne. Dzieci starsze potrafią określić początek choroby, lokalizację bólu i jego rodzaj, jednak często ukrywają dolegliwości bojąc się leczenia operacyjnego. Starsze dzieci w wieku szkolnym w niektórych przypadkach symulują chorobę,, dotyczy to zwłaszcza dojrzewających dziewcząt, które mają trudności w nauce lub chcą zwrócić na siebie uwagę kolegów.

Badanie rozpoczynamy od badania ogólnego z oceną czynności układu krążenia i tętna. Brzuch bada się w pozycji leżącej z nieco podgiętymi kończynami dolnymi. Dotykać należy delikatnie, płasko ułożoną ciepłą ręką, stosując ucisk opuszkami palców. U szczególnie bojaźliwych małych dzieci brzuszek należy badać pod kołderką lub na rękach u matki. Niektórzy trudni chorzy, bardzo niespokojni, symulujący lub dyssymulujący ból, powinni być badani w czasie snu. Rozpoczynamy dotykanie i ucisk od okolicy, w której nie spodziewamy się bólu, a kończymy w rzucie wyrostka robaczkowego. Każde dziecko należy również zbadać przez odbyt. Badanie to pozwala ocenić stan napięcia zwieraczy odbytu, zawartość bańki odbytnicy, określić miejsce bolesne, niekiedy zlokalizować twór guzowaty w obrębie miednicy mniejszej. Zmieniony zapalnie wyrostek robaczkowy, zwisający do miednicy mniejszej, pozwala czasem stwierdzić objawy obronne od strony zagłębienia odbytniczo-macicznego u dziewczynek (zatoki Douglasa) lub odbytniczo-pęche- rzowego u chłopców, zwłaszcza gdy jednocześnie stosuje się lekki ucisk powłok brzucha. Naciek okołowyrostkowy łub ropień są często dobrze wyczuwalne podczas tego badania i powodują żywą bolesność.

Leave a Reply