Archive for Listopad, 2013

Zdwojenie brzusznego odcinka przewodu pokarmowego

śluzowej nie zawsze właściwej dla przylegającej części przewodu pokarmowego. Wspólna ściana dla jelita prawidłowego i zdwojonego warunkuje metodę operacyjnego leczenia. Przebiegająca w niej błona mięśniowa zazwyczaj nie wykazuje wewnętrznych podziałów. Błona śluzowa często ma budowę charakterystyczną dla żołądka, doprowadzając do owrzo- dzeń i krwotoków, a nawet do przedziurawienia ściany i zapalenia otrzewnej. Niekiedy w zdwojonym odcinku u- miejscowiony jest rakowiak (carcin.oid.um) będący przyczyną zaburzeń hormonalnych. Zdwojeniu przewodu pokarmowego towarzyszą dość często wady rdzenia kręgowego i kręgosłupa (4). Znalazło to swój wyraz w teorii powstawania zdwojenia przewodu pokarmowego Patogeneza. Powstanie zdwojenia prze- w’odu pokarmowego tłumaczy szereg hipotez. Najwięcej zwolenników zdobyła sobie teoria rozszczepionej struny grzbietowej (p. str. 59). Znana jest również teoria wskazująca na zaburzenia rewaku- olizacji. Powstające walcuole łącząc się w dwa równoległe łańcuchy tworzą dwa kanały, z których jeden stanowi zawiązek prawidłowego przewodu pokarmowego, a drugi rurowato zdwojonego odcinka. Uważa się, że nadmierny rozrost u- chyłków jelita stanowi przyczynę torbielowatych postaci zdwojenia.

Read the rest of this entry »

W jelicie człowieka

Ostatnio zwraca się uwagę na istnienie trzeciej składowej śródściennego unerwienia jelita. Mikroskop elektronowy pozwolił zidentyfikować w splocie błony mięśniowej jelita trzeci typ zakończeń nerwowych, które nie są pochodzenia choliner- gicznego ani adrenergicznego. Z uwagi na obecność ziarnistości zawierających różne peptydy, jak trifosforan adenozyny (ATP), którym przypisuje się rolę przekazywania bodźców nerwowych, określono je mianem nerwów peptydergicznych lub purynergicznych.

Read the rest of this entry »

POSTĘPOWANIE POOPERACYJNE

W okresie pooperacyjnym, gdy chory jest żywiony pozajelitowo, stosuje się cyklosporynę dożylnie lub domięśniowo w ilości 1/3 dawki doustnej, następnie przez kilka miesięcy utrzymuje się dawkę doustną ok. 15-17,5 mg/kg m.c./d. W pierwszym dniu po zabiegu podaje się również 100-200 mg prednisolonu zmniejszając

dawki przez 5 dni tak, by 6 dnia dawka dzienna wynosiła 20 mg. Tę ilość również stosuje się przewlekle (52, 53, 63).

Read the rest of this entry »

Nieprawidłowe ułożenie jelit

Nieprawidłowe ułożenie jelit może współistnieć z innymi wadami stanowiąc jeden z ich elementów. Do tych anomalii należą: przepukliny pępowinowe, przepono-we, wrodzone wytrzewienia. Opisano nieprawidłowe ułożenie jelit z współistniejącym zarośnięciem, zwężeniem dwunastnicy, wrodzonym przerostowym zwężeniem odź- wiernika, zwężeniem i zarośnięciem jelita cienkiego, niedrożnością odbytu, wadami serca (10).

Read the rest of this entry »

Objawy smółkowego zapalenia otrzewnej

o grubej włóknistej ścianie. Zajmuje ona niekiedy znaczną część jamy brzusznej, uciskając i przemieszczając na boki jelita.

Do noworodkowego smółkowego zapalenia otrzewnej dochodzi w ostatnich dniach ciąży i pierwszych dniach życia dziecka. W związku z tym nie zdążą powstać zrosty ani mineralizacja smółki. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo zakażenia otrzewnej przez bakterie dostające się drogą pokarmową przez otwór w jelicie. Do noworodkowego smółkowego zapalenia otrzewnej predysponuje mukowiscy- doza i niedrożność smółkowa. Piozdęta i często ścieńczała pętla jelita ulega pęknięciu, czasem skręceniu i martwicy.

Read the rest of this entry »

W blaszce mięśniowej błony śluzowej

W blaszce mięśniowej błony śluzowej stwierdza się słabą rozlaną reakcję AChE, podobnie jak w błonie podśluzowej i mięśniowej (Aldridge 1968, Howard 1968, Gannon 1968, Garrett 1969, Meier-Ruge 1972) (3, 17, 29, 30, 37, 43, 49, 59, 63).

Badanie iluorescencji amin kateeholowych sposobem Falcka i Hillarpa (1962) umożliwiło wybiórcze uwidocznienie nerwów współczulnych i ustalenie, że komórki zwojowe splotów śródściennych, są otoczone siatką zakończeń adrenergicznych oplatających je koszyczkowato. Tylko niewiele zakończeń współczulnych znajdowano w błonie mięśniowej okrężnej i tkance podśluzowej. Większość z nich wykazuje wyraźny związek z naczyniami krwionośnymi, choć nie udało się wykazać, .że wszystkie.

Read the rest of this entry »

Część wewnątrzotrzewnowa

Część wewnątrzotrzewnowa dwunastnicy ulega obrażeniom rzadziej niż pozostała. Do jej rozerwania dochodzi z reguły na skutek nagłego wzrostu ciśnienia w dwunastnicy. Doprowadza to do natychmiastowego wylania się jej zawartości, zawierającej sok żołądkowy, do jamy otrzewnej.

Część zewnątrzotrzewnowa dwunastnicy przeważnie pęka na skutek przygniecenia do kręgosłupa. Obrażenie to zazwyczaj dotyczy ściany tylnej i leży w obrębie odcinka dolnego dwunastnicy. W tych przypadkach może również nastąpić rozerwanie łuku tętniczego, trzustkowo-dwunastniczego tylnego lub przedniego z krwotokiem do przewodu pokarmowego włącznie. Przez miejsce zranienia wydostaje się do przestrzeni zaotrzewnowej treść dwunastnicy, wprawdzie nie zawicraja.ca kwasu solnego, lecz za to dużo żółci i enzymów trzustki. Treść ta, wraz z powietrzem, szybko rozprzestrzenia się wzdłuż dużych naczyń w okolicę nerki prawej, przepony, a nawet miednicy mniejszej.

Read the rest of this entry »

Patogeneza

Patogeneza. W niedrożności smólkowej jelito cienkie zawiera twardą i lepką smółkę, która powoduje przeszkodę w pasażu treści jelitowej na pograniczu jelita czczego i krętego. Skład tej smółki odbiega znacznie od składu prawidłowego. W normalnych warunkach smółka zawiera ok. 7% białka, podczas gdy smółka powodująca niedrożność ma go ok. 70%. Jednocześnie współistniejące zwyrodnienie torbielowate trzustki i niedobór jej enzymów trawiennych wskazują na pierwotną przyczynę niedrożności. Piód połykając płyn owodniowy połyka zawarte w nim białko i złuszczone komórki naskórka. Elementy te nie ulegają trawieniu z powodu braku lub niedostatecznej ilości trypsyny. W związku z tym głównym składnikiem,

Read the rest of this entry »

Wrodzona niedrożność żołądka

Powyższe objawy mogą być mniej nasilone lub występują tylko okresowo.^Zda- rza się to w przypadkach, gdy mamy do czynienia z upośledzoną drożnością żołądka wywołaną przegrodą błoniastą z otworem. Od średnicy tego otworu zależy nasilenie objawów.

Różnicowanie. Wrodzoną niedrożność żołądka należy różnicować ze wszystkimi schorzeniami powodującymi wymioty. Przede wszystkim bierze się pod uwagę wrodzone przerostowe zwężenie odźwiernika i stan skurczu odźwiernika. Choroby te ujawniają się jednak nieco później po urodzeniu. Podobne objawy towarzyszą również niewydolności wpustu, niedrożności dwunastnicy, zwłaszcza jej odcinka powyżej ujścia przewodu żółciowego wspólnego. Należy również brać pod uwagę nadmierną ilość połkniętego przez noworodka powietrza i wód płodowych oraz obrażenia ośrodkowego układu nerwowego.

Read the rest of this entry »

Wgłobienie ostre

Ryc. 10-58. Badanie rtg wlewem cieniującym w przypadku wgłobienia (Zakład Rentgeno- diagnostyki Pediatrycznej AM w Lublinie, prof. K. Pielroń).

Różnicowanie. Wgłobienie ostre należy różnicować z czerwonką i innymi ostrymi stanami zapalnymi jelita, z ostrym zapaleniem wyrostka robaczkowego, stanem zapalnym i krwawieniem z uchyłku Mecltela, postacią brzuszną choroby Schonleina- -Henocha.

Read the rest of this entry »

Wzmożone ruchy perystaltyczne

Wzmożone ruchy perystaltyczne i stawianie się pętli jelitowych są wczesnymi objawami skrętu i zadzierzgnięcia. Widoczne okresowo przez powłoki brzucha wypuklenia jelita są spowodowane ich rozszerzaniem i perystaltycznym skurczem oraz stanowią jeden z klasycznych objawów niedrożności. Jednocześnie ze stawianiem się jelit i wzmożonym ruchem perystaltycznym słyszalne są wzmożone szmery i kruczenia pochodzące z uderzeń i cofania się płynnej zawartości przewodu pokarmowego o przeszkodę. W końcowej fazie choroby, gdy wyczerpie się mechanizm skurczowy jelit, ustępują również szmery, a nad jamą brzuszną zalega martwa cisza. W miarę postępowania zmian wstecznych w ścianie jelita i podrażnienia otrzewnej ściennej zjawia się i nasila wzmożone napięcie powłok brzucha.

Read the rest of this entry »

WGŁOBIENIE JELITA PRZEWLEKŁE

Wgłobienie jelita przewlekłe ma zazwyczaj swoje podłoże w zmianie morfologicznej przewodu pokarmowego i charakteryzuje się zwężeniem w miejscu wgłobienia bez cech niedokrwienia i martwicy. U dzieci spotyka się je stosunkowo rzadko.

Etiologia i patogeneza. W tej postaci wgłobienia czynnikiem zapoczątkowującym wsuwanie się pętli bliższej w odcinek dalszy jelita są guzy i wady rozwojowe. Wśród guzów do najczęstszych należą: polipy pojedyncze lub mnogie (ryc. 10-59), np. zespół Peutza-Jeghersa (ryc. 10-60) z polipowatością rodzinną włącznie, mięsaki limfa- tyczne, nacieczenia zapalne w chorobie Leśniowskiego-Crohna (54). Guzy te zazwyczaj umiejscawiają się w końcowej części jelita krętego lub kątnicy. Również prze- rośnięte grudki chłonne samotne mogą stanowić głowę wgłobienia. Niekiedy do wgłobienia doprowadza uchyłek Meckela, zdwojenie przewodu pokarmowego, trzustka

Read the rest of this entry »