Archive for Wrzesień, 2012

PRZEGLĄD TEORII ZABURZEŃ DEPRESYJNYCH

Od czasów Zygmunta Freuda i Karla Abrahama, którzy byli pionierami badań cierpienia depresyjnego, nastąpił znaczny postęp w rozumieniu mechanizmów rządzących tą chorobą. Zaczęło się od obserwacji procesu leczenia pacjentki z zaburzeniami maniakalno- -depresyjnymi, a Freud skupił się zwłaszcza na zjawisku żałoby normalnej i patologicznej (Freud 1915, 1917).

Read the rest of this entry »

Środki zaspokajania zastępczego

Środki zaspokajania zastępczego mają szczególne znaczenie i spełniają niekiedy wobec osób depresyjnych rolę prawdziwych obiektów. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego, jeśli weźmie się pod uwagę tworzenie samych połączeń obiektalnych w gruncie rzeczy osoby depresyjne znajdujące się w sytuacji niespełnienia, przeżywają stale „stan potrzeby” i niektóre z nich sięgają regularnie po środki farmakologiczne, aby pozbyć się tego stanu. Tworzą na swój użytek (poza zależnością od obiektu pierwotnego) rodzaj szczególnej intymności np. z lekiem lub alkoholem, relację, która przekracza wartość materialną i funkcjonalną tego obiektu zastępczego (np. pijący, który przeżywa uczucia czułości wobec butelki).

Read the rest of this entry »

DOŚWIADCZENIA KLINICZNE

Catherine – brak rodziców. To jest jej prawdziwe imię. Zabawne, że to też imię mojej córki. Kiedy więc zawiadomiono mnie: „jest jakaś Catherine do skonsultowania u Pana” zastrzygłem uchem imówię do siebie „dobra, niech będzie Catherine”. Jej przeszłość jest prosta: jest Algierką, więc imigrantką. Ale jest Algierką, córką Harki, tzn. ludzi, którzy rozpaczliwie chcieli uchodzić za Francuzów, podczas gdy Francuzi traktowali ich jak czarnuchów, zaś Algierczycy – jako zdrajców. Nic więc dziwnego, że jej matka (zresztą alkoholiczka) popełniła samobójstwo. Read the rest of this entry »

PACJENT KOMPENSUJĄCY

Pan F., 39-letni pacjent z wrzodami żołądka, nawracającymi od 10 lat, który miał ponadprzeciętne sukcesy zawodowe, przyszedł do naszej kliniki, gdy objawy żołądkowe nasiliły się przy kolejnym nawrocie. Wyzwoliło je rozstanie z żoną, z którym związany był spadek osiągnięć i utrata miejsca pracy. W analitycznej terapii grupowej pacjent szybko przyjął rolę koterapeuty i stał się uznanym liderem grupy. W zogniskowanej terapii ruchowej leżał przeważnie zwinięty na podłodze, w kontakcie z pacjentami wybuchał płaczem

Read the rest of this entry »

Gdy psychoterapia wypełnia życie

Muszą sobie radzić z trudnościami codziennego życia. Ten fragment rzeczywistości jest im najbliższy i chcą w nim pozostać. Znaczną liczbę pacjentów z opisywanym tu „zespołem dzielności” stanowiły kobiety samotne. Żywiołowa emigracja, wyjazdy, a następnie wprowadzony stan wojenny rozdzieliły wiele rodzin. Nagłe osamotnienie, brak kontaktu i ogromny ciężar codziennych trosk powodowały, że do tej wymuszonej dzielności zaczynało brakować sił.

Read the rest of this entry »

REFLEKSJE DOTYCZĄCE TERAPII

Jak ich spostrzegamy? Młodych zaburzonych, z takimi jak pokazałem powyżej, często manifestującymi się zachowaniami antyspołecznymi.Chodzi o przeciwprzeniesienie, tzn. o uczucia i emocje, świadome i nieświadome, jakie oni w nas budzą. W istocie jednych odbieramy jako ofiary, a drugich jako odpowiedzialnych, a nawet winnyc1′. W pierwszym przypadku nawet odrzucenie nie wolne jest od litości – mniej lub bardziej czujemy się winni w drugim przypadku odrzucenie łatwo łączy się ze strachem i odrzucając nie czujemy się nie w porządku. W praktyce jest mnóstwo przypadków pośrednich, granice między nimi są niejasne i wiele jest mechanizmów i wykrętów podświadomości, które pozwalają nam na odrzucenie tej Drugiej Osoby, innej, obcej, dziwnej. Przy tym nie tracimy dobrego mniemania,

Read the rest of this entry »

WNIOSKI

W czasie terapii żałoby psychologicznej starego człowieka powinny być brane pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej czynniki. Terapia zaczyna się od ustalenia cech żałoby i ich związku z historią życia danego pacjenta. Poznanie dokonuje się poprzez

postawę uważnego wysłuchania chorego, co już samo w sobie jest działaniem leczniczym. Po nim następuje próba adaptacji chorego. W każdym przypadku odpowiednio do jego otoczenia ludzkiego i materialnego oraz do jego możliwości psychologicznych, a w szczególności do możliwości zaak-ceptowania zmian psychicznych. Terapia ta jest skuteczna przy połączeniu klasycznych metod leczenia różnego typu, jak również poprzez wpływ osobisty i sposób bycia osób stosujących odpowiednie techniki oraz klimat zespołu terapeutycznego.

Read the rest of this entry »